2018-02-23

MUJER IMPORTANTE EN MI VIDA

 MI ABUELA
Lucinia es mi abuela, es una persona muy importante en mi vida,
y un ejemplo a seguir, ya que es muy luchadora.
Nació el 19 de abril del año 1951 en un pequeño pueblo de Burgos.


Mi abuela estudió en el pueblo en el que nació. Se fué a Galdakao
a vivir con uno de sus hermanos. Allí, empezó a trabajar en la
fábrica de explosivos. Es el pueblo en el cual conoció a mi abuelo.


Tiene una estatura normal, no es muy alta, tiene la piel clara y
no tiene gran peso. Su pelo es canoso y sedoso como el algodón.
Tiene unos ojos marrones que se asemejan al chocolate y
una nariz peculiar.


En su armario no faltan colores claros, ni oscuros, aunque viste
más de negro. Viste variado, le gusta llevar ropa de todo tipo,
como, faldas, pantalones… Su forma de vestir es elegante y
moderna a la vez.


Es una persona carismática, divertida, graciosa y siempre ayuda
a la gente. Se enfada cuando tiene que enfadarse, y en esos
momentos saca su genio.


Es una de las personas más importantes de mi vida. No la
cambiaría por nada ni por nadie.

¡¡¡No se que haría sin ella!!!

Descripción de una mujer importante en tu vida

Mi Madre


Mi madre se llama Veronica.Tiene 34 años.
Nació 19 de septiembre de 1983.
Resultado de imagen de madre dibujo Su color favorito es el negro y su animal favorito
es el delfín, le gusta porque es muy bonito.





Mi madre es delgada y bajita,
tiene el pelo negro como la oscuridad y liso.
Las orejas pequeñas como un enanito.
Su boca pequeña y ojos de color negro como el carbón.
Su frente ancha y su piel es blanca.


En el armario de mi madre exiten todos los colores pero lo 
que  más usa es el color negro.
Viste con pantalones,camiseta,chaqueta y zapatos.
Tiene un anillo en el dedo.
Ella se siente divertida y juvenil.



Su carácter es: simpática,trabajadora y alegre.
Cuando me porto mal se enfada mucho.
Por dentro se siente muy amable.

tailerrak



AUTOBIOGRAFIA


ALEVIN B FINALA




2016 ko urtarrilaren 3an izan zen,Meatzeta zelaian.
Finala aurretik beste partido bat jokatu genuen, semifinala,hain zuzen  ere.
Semifinala Baskoniaren kontra jokatu genuen.Lehenengo gola Ederrek
 sartu zuen, bigarrena Baskoniak, hirugarrena eta laugarrena Ardaitzek
eta bosgarrena Baskoniak eta partidua irabazi genuen, 3-2, hain zuzen.
20 minutu finala aurretik oso urduri nengoen.Lehenengo parteko jokalariak
Danel,Beñat Unibaso,Luken,Unax,
Eder,Ardaitz eta ni ginen.Ardaitzek gol bat sartu zuenean,  Fifako ospakizuna
egin genuen.
Bigarren parteko jokalariak ,Danel,Beñat Barrenetxea,Iker Endemaño,Eder,
Unatx eta Ardaitz ziren,3-2 markagailuarekin bukatu zuen partiduak.


Oso pozik geunden partida bukatu zenean eta  taldekide guztiak lurrera
bota ginen.
Toki tabernan talde guztiak kopatik Coca Cola edan genuen.
Egun zoragarria izan zen talde osoarentzat.

autobiografia

     Susto itzela !
Ni hor nengoen nire lehengusinekin, osabarekin, aita eta amarekin uda pasatzen Jaenen.
Oso ondo pasatzen nenbilen nire nebarekin piztinean eta nire panpinarekin.Panpina  oso dibertigarria zen niretzat. Orduan bururatu zitzaidan piztinera botatzea. Baina panpina kanpora joan zen eta ni barrura jausi nintzen.
Gainera ez nekien uger egiten, orduan nire nebak salto handi bat egin zuen eta piztinera sartu zen,nire besoa hartu eta gorantz igo ninduen.

Negarrez hasi nintzen baina nire aitak izozki bat eman zidan eta lasaitu ninduen.

Imagen relacionada
Egun batzuk geroago nire amak uger egiten erakutsi zidan eta hortik aurrera piztina batera bota aurretik ,nolakoa den ondo ezagutu behar dut.

Autobiografia

      Nire lehenengo gimnasia ritmika-
                      erakusketa
2012ko ekaina zen, 5 urte nituen eta Galdakaoko polikiroldegian nengoen, beste neska batzuekin.
Urtean zehar entsaiatu genuen dantza publikoari erakutsiko genion.
Oso urduri eta pozik nengoen, tximeletak sentitzen nituen sabelean. Nire lehenengo gimnasia ritmika- erakusketa egingo nuen.
Aldageletan geunden, galtzerdiak eta trajeak ipintzen, irakaslearekin joan ahal izateko.
Prest geundenean, kanpora atera ginen eta eserleku handi batzuetan jesarri ginen, nire taldea, eta beste talde batzuk ere. Harmailetara begiratu eta hainbat guraso eta ume ikusi nituen, tximeleta gehiago sortu ziren nire sabel barruan.
Gu baino lehen, hainbat neska talde atera ziren dantzatzera, mazekin, sokekin, aroekin, zintekin, pilotekin… Denak oso ondo dantzatu zuten, oso pozik nengoen.
Gure txanda ailegatu zen eta oso urduri ipini nintzen. Ilara batean eszenatokira atera ginen eta dantzatzen hasi ginen.
Dantza bukatzean denek txalokatu egin zuten, oso ondo egin genuela ezan zigun irakasleak, oso pozik geunden guztiak.
Dantzak bukatzean, talde guztiek argazki bat atera genuen  eta ondoren, dantzatzen hasi ginen irakasle guztiekin.
Nire gurasoengana joan nintzen eta musu bat eman ostean bueltatu ginen.
Oso ondo pasatu nuen!!

beni