Autobiografia

Bolerako istripua

2015 an gertatu zen, nik 8 urte neuzkan, Barakaldon nengoen, Max Centerren dagoen boleran. Nire ama, aita, neba, Loli, Patxi eta Landerrekin nengoen. Denok bolatokian jolasten ari ginen, nire nebari, Landerreri eta niri, bolatokiko pistan, laguntza moduan tramankulu bat ipini ziguten, bola pistatik ez ateratzeko. Guk oso pozik geunden asko gustatzen zitzaigulako boloetara jolastea eta aurten gainera denok jolastuko genuen. Gero, gurasoek, txirrista txiki bat eskatu zuten nire nebarentzat eta Landerrentzat, bolozko bola errazago botatzeko. Jolasten hasi ginen eta momentuan konturatu nintzen barrek, nagusiei tokatzen zitzaienean, behera egiten zutela eta umeei tokatzen zitzaienean ,gora egiten zuten. Baina ziur nengoen guraso batek irabaziko zuela. Partida amaitzeko zegoen, nik bi pleno egin nituen, Einarrek beste bi, Landerrek pleno bat, nire aitak eta Patxik lau eta gure amak hiru. Nire aita zihoan irabazten, ni oso urduri nengoen galduko nuela pentsatzen nuelako, baina oraindik aukera nuen irabazteko. Bi pleno gehiago egiten banituen, irabaziko nuen. Nagusi gehienek 13 zenbakiko bola hartzen zuten eta txikiek,ordea, 6 zenbakikoak. Nik momentu batean 15 zenbakiko bola hartu nuen. Asko pisatzen zuen, orduan txirrista erabili nuen, baina bola txarto ipini nuenez , nire oin gainera jausi zen. Min handia sentitu nuen hanka osoan, oihu handi bat bota nuen. Orduan aitak eta amak ondoan zegoen hospitale batera eraman ninduten. Ezin nuen ondo ibili mina sentitzen nuelako. Hurrengo egunean eskolara gurpildun aulki batekin joan nintzen.

Autobiografia

         NIRE LEHEN KONTZERTUA

 Dena hasi zen apirilaren 8an, 2016 garren urtean hainbat laino zeuden zeruan eta oso urduri nengoen, nire lehen piano kontzertua joko nuelako!

 Kontzertua 17:00etan zen eta 16:30etan atera nintzen etxetik eleizara joateko. Ailegatu nintzenean oraindik ez zegoen inor baina urduri nengoen. Ensaiatzen hasi nintzen errepertorioa oso ondo jakin behar nuelako gerorako , ni azkena nintzen jotzen ,orduan itxaron behar nuen asko besteak bukatu arte.

 Hainbat pertsona ziren eta banku guztiak okupatzen zituzten eta lekurik ez zegoenez, besteekin ezarri behar nintzen aulki batean . Jotzeko ateratzen hasi ziren neskak eta mutilak, gitarrak, pianoa, akordeoia, txirula, panderoa….

Gero eta urduriago nengoen eta hortik joatea zen nire nahia.
 Momentu hartan bi neska-mutil baino ez ziren faltatzen ni ateratzeko.Bukatu zutenean ia-ia atera nintzen korriketan, altxatu nintzen eta pianora joan nintzen ,eseri nintzen, errepertorioak ipini nituen eta jotzen hasi nintzen.

Lehenengo abestia oso ondo atera zitzaidan, oso pozik eta urduri nengoen. Bigarren abestia amaitzen nengoen, azkenengo konpasa faltatzen zitzaidan eta amaitu nuen. Oso lasai nengoen, denak txalokatzen zeuden, ni oso pozik joan nintzen nire amarengana. Urduri egon arren oso egun ona izan zen

nire zauri larria

    NIRE ZAURI

                               LARRIA

Nire amamaren etxean gertatu zen, 2014. urtean ,8 urte neuzkan eta   
nire  aita, ama, amama ,osaba,aitite eta nire nebarekin nengoen.

Nire nebarekin jolasten nengoen eta ni bere atzetik joan nintzen
korrika bera jotzera  eta sukaldean ezkutatu  zen .Ni atearen beste
aldean nengoen eta atea zabaldu nuenean sartzera joan nintzen,
korrontea zegoen eta ate-kolpe handi bat eman zuen  ateak .

Atearen kristala apurtu zen eta urduritu nintzen asko ez nekielako

zerbait larri gertatu zitzaidan, ez nuelako nabaritu ezer.

Hau gertatu zenean ni ez nintzen  ezertaz konturatu baina eskua
begiratu nuen eta odolaz beteta nengoen. Mahuka jaso nuen eta zauri
handi bat ikusi nuen. Beldurrez nire osabari deitu nion eta ikusi zuenean
korrika batean kotxea hartzera joan zen.

Ospitalera korrika batean joan nintzen beldur handia neukan eta oso
urduri nengoen. Ospitalean egonda puntuak eman zizkidaten,  
zazpi puntu hain zuzen ere. Egia esanda, ez nuen asko nabaritu
eta gaur egun ondo dago ,ez dut nabaritzen baina ebakiondoa handiegia da .

Autobiografia

Nire ahizparen jaiotza

 Uztailaren 6a zen,kotxean nengoen ni,nire izeba eta osabaren etxerantz joaten,oso pozik nengoen,nire lehengusinak ikusteko gogoekin. Kotxearen leihoetatik ikusten nuen eguzkia,beroa egiten zuen,etxera ailegatu ginenean besarkada handi bat eman nion bakoitzari. Lo egitera joan ginen,Irati eta biok bere logelara joan ginenean ohean sartu eta argia amatatutakoan,konturatu nintzen izarrak zeudela,kalean zeruari ikusten nengoela zirudien. Esnatu ginen eta nire ama eta aita desagertuta zeuden,sukaldera joan ginen eta nota bat topatu genuen.Nire izebak irakurri zuenean,Aiala jaio zela esan zigun.Nik,ezetz broma bat zela esan nion baina ez,orduan kotxea hartu eta ospitalerantz abiatu ginen,poztasunez beteta geunden guztiok. Ospitalean egonda nire ama zegoen logelan sartu eta hor zegoen Aiala,oso polita eta txikia benetan. Egun batzuk barru etxera bueltatu ziren.Ni telebista ipintzera joan nintzen baina Aiala biberoia jan behar zuen, orduan telebista amatatu eta biberoia eman nion. Jan eta gero lo egitera joan zen,ni ere berarekin, eta bere ohean sartu nintzen,primeran egin nuen lo!

AUTOBIOGRAFIA

NIRE LEHEN JAUSIA 

2017ko maiatzaren 15ean gertatu zen.Eguraldi ona zegoen, eta ni urduri nengoen zalditan montatuko nuelako. Ez zen nire lehen eguna hipikara joaten ezta nire lehen aldia zalditan muntatzen ere, baina ni beti urduri jartzen nintzen. 

Arratsaldea zen eta ni Lezamako hipikara joan behar nintzen, lagun bateko autoan joan nintzen. 20 minutu eta gero ailegatu nintzen eta hipikaren sarreran makil batzuk ikusi nituen lurrean, horrek, urduritasun gehiago sortu zidan. 

 Bost minutu eta gero botak, kaskoa eta jaka txiki bat jarri nintzen eta orain bai, prest nengoen. Neska bat etorri zen eta orduan nik nahi nuen zaldia ,Califa deitua ,ezin nuen hartu, neska horrek hartu zuelako. Señorito izeneko zaldi bat aukeratu nuen eta pistara joan nintzen berarekin. Bere gainean igo nintzen eta ibiltzen hasi zen. Lehenengo, bueltak egiten hasi ginen eta lasaitu nintzen, baina gero makil gainean pasatu behar genuen eta urduritzen hasi nintzen, gainera, trostan hasi ginen eta beldurra neukan lehenengoz egiten nuelako. 

Bi buelta egin genuen eta dena ondo joan zen, baina hirugarrenean zaldiak salto egin zuen eta jausi nintzen, nik txarto hartu nuelako. Negarrez hasi nintzen eta saihets- hezurrak apurtu nituela sentitu nuen. Horrez gain berriro zaldian igo eta berriro trostan hasi nintzen makil gainetik. Horri esker konturatu nintzen honetaz: 
jausten ba zara, altxatu berriro!

NIRE ZAURI LARRIA Nire amamaren etxean gertatu zen, 2014. urtean ,8 urte neuzkan eta nire aita, ama, amama ,osaba,aitite eta nire nebarekin nengoen. Nire nebarekin jolasten nengoen eta ni bere atzetik joan nintzen korrika bera jotzera eta sukaldean ezkutatu zen .Ni atearen beste aldean nengoen eta atea zabaldu nuenean sartzera joan nintzen, korrontea zegoen eta ate-kolpe handi bat eman zuen ateak . Atearen kristala apurtu zen eta urduritu nintzen asko ez nekielako zerbait larri gertatu zitzaidan, ez nuelako nabaritu ezer. Hau gertatu zenean ni ez nintzen ezertaz konturatu baina eskua begiratu nuen eta odolaz beteta nengoen. Mahuka jaso nuen eta zauri handi bat ikusi nuen. Beldurrez nire osabari deitu nion eta ikusi zuenean korrika batean kotxea hartzera joan zen. Ospitalera korrika batean joan nintzen beldur handia neukan eta oso urduri nengoen. Ospitalean egonda puntuak eman zizkidaten, zazpi puntu hain zuzen ere. Egia esanda, ez nuen asko nabaritu eta gaur egun ondo dago ,ez dut nabaritzen baina ebakiondoa handiegia da .